Ścieżka SMART FENG, jak dobrać jednostkę naukową do wniosku

Ścieżka SMART to kompleksowy instrument wsparcia dla przedsiębiorstw, w którym firma buduje projekt z modułów. Moduł prac badawczo-rozwojowych albo moduł wdrożenia innowacji jest obowiązkowy, a do niego można dołączyć moduły dodatkowe, na przykład infrastrukturę badawczo-rozwojową, cyfryzację, zazielenienie przedsiębiorstwa, internacjonalizację albo rozwój kompetencji. Nabory ogłaszają instytucje prowadzące program, a szczegółowe warunki, w tym zasady udziału jednostek naukowych, opisuje dokumentacja każdego naboru.

W module badawczo-rozwojowym oceniający patrzą na trzy rzeczy, które trudno udowodnić bez naukowców: czy problem badawczy jest dobrze postawiony, czy metodyka pozwoli go rozwiązać i czy zespół ma kompetencje oraz zaplecze do realizacji. Firma produkcyjna z dobrym pomysłem, ale bez doświadczenia w badaniach przemysłowych, zyskuje na wiarygodności, gdy do projektu wchodzi doktor habilitowany z dorobkiem w tej dziedzinie i laboratorium z potrzebną aparaturą.

Jednostka naukowa może wejść do projektu na dwa sposoby. Jako podwykonawca wykonuje określone prace badawcze na zlecenie firmy, a firma pozostaje jedynym beneficjentem. Jako członek konsorcjum jest współrealizatorem projektu i ma własną część budżetu. Która forma jest możliwa i korzystniejsza, zależy od regulaminu konkretnego naboru i od tego, kto ma być właścicielem wyników. Tę decyzję warto podjąć przed pisaniem wniosku, bo zmienia budżet, umowy i harmonogram.

Najczęstszy błąd to szukanie partnera na kilka tygodni przed końcem naboru. Centra transferu technologii uczelni odpowiadają powoli, a pojedynczy naukowiec, do którego firma trafia przez znajomych, nie zawsze ma czas albo aparaturę. Lepiej zacząć od opisu problemu i zakresu prac, a potem zebrać kilka ofert:

• opisz cel projektu i problem badawczy językiem technicznym, bez tajemnic firmy,
• wskaż, jakich badań i jakiej aparatury się spodziewasz,
• podaj termin naboru i orientacyjny budżet prac B+R,
• poproś o krótką propozycję metodyki i harmonogramu,
• porównaj oferty pod kątem dorobku, aparatury i dostępności zespołu.

• Dorobek w dziedzinie projektu, sprawdzalny w publikacjach i numerze ORCID kierownika prac.
• Aparatura, którą zespół ma do dyspozycji, i to, czy nie trzeba jej kupować w projekcie.
• Doświadczenie w projektach z firmami, a nie tylko w grantach naukowych.
• Dostępność ludzi w czasie realizacji, czyli realne obciążenie zespołu.
• Gotowość do podpisania NDA i umowy przenoszącej prawa do wyników na firmę.

Zanim firma złoży wniosek, powinna mieć opis części badawczej przygotowany razem z partnerem, harmonogram prac z kamieniami milowymi, budżet prac partnera oraz list intencyjny albo umowę warunkową, która wchodzi w życie po przyznaniu finansowania. Dobrze jest też od razu ustalić, kto jest właścicielem wyników i na jakich zasadach partner może je publikować.

Po podpisaniu umowy o dofinansowanie zaczyna się realizacja, a z nią rozliczanie etapów, protokoły odbioru, faktury i dokumentacja kosztów. Koszty, których nie pokrywa dotacja, firma może rozliczyć w uldze B+R w CIT, pod warunkiem że nie zostały jej zwrócone w żadnej formie. Porządek w dokumentach od pierwszego dnia oszczędza tygodni pracy przy kontroli projektu.

Na Akademicy firma albo jej konsultant grantowy opisuje projekt w zapytaniu typu partner naukowy do projektu B+R. Zapytanie trafia do naukowców, których dyscyplina, publikacje i aparatura pasują do tematu, a oferty z propozycją zakresu i budżetu pojawiają się w panelu w dwie doby. NDA, list intencyjny, umowa i rozliczenie etapów są w tym samym miejscu. Więcej o tym na stronie ścieżka SMART z partnerem naukowym i prace badawczo-rozwojowe na zlecenie.